gdy tydzień ma dwa dni
i dłuższy od oktawy
gdy miesiąc trwa od pół roku
i minąć nie może
choć ja go minęłam już ze 3 razy
stopy mam takie jak ty
dłonie trochę mniejsze
a wyższa jestem o minus 5 centymetrów
wierzę W Boga
lecz JEMU nie wierzę
uśmiecham się
w chronicznym smutku moim
szukam
odnalezionego sensu
i zakopuję swój skarb
w gruzach szczęścia grudniowej nocy
przeznaczeniu niezmiernie uciekam
na koniec świata czekam.
6.01.2003r.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz