wtorek, 2 listopada 2010

zaduszki

grobową ciszę przedrzeźnia tylko stukot moich obcasów
dodaje otuchy grzechocząc zapałkami
przychodzę tu zawsze po zmroku
by nikt mnie nie widział
nikt nie poznał
co roku mniej zniczy się pali
ludzką rzeczą zapominać
a boską kochać ponad śmierć.

1.11.2010r.

o
Etykiety:

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)

teraz jestem tu

blox się zamyka. Więc przeniosłam całego bloga (niestety bez komentarzy*) tutaj. Ostatnio robiłam porządki i znalazłam mnóstwo starych notat...

  • uśmiech II
    lubię jak się uśmiechasz kiedy myślisz że już nie patrzę. 16.05.2010r.
  • żenisz się
    żenisz się tak już mają faceci, że się żenią dobrze, że za mąż nie wychodzą jeszcze więc żenisz się bierzesz sobie żonę taką zwykłą, najzwyc...